علیرضا سیفی:
ضمن عرض تشکر مجدد خدمت دوستان؛ همانطور که می دانید دماوند کوه و سلسله جبال البرز نقش بسیار مهمی در تاریخ اساطیر ایران بازی می کند. گویند که دماوند کوه در میان رشته کوهی است که یک سر آن در ابتدا و سر دیگر آن در انتهای جهان است.. و اینکه رستاخیز ایران زمین و تعیین تکلیف بین نیکی و بدی در پایان جهان در این کوه بوقوع می پیوندد. برای همین بی ارتباط ندیدم تا برای علاقمندان بخشی از "مینوی خرد" با عنوان "اندر مسکن و نشستن به البرز" که یک متن پهلوی (پدر زبان فارسی) است بهمراه ترجمه فارسی آن از استاد فریدون جنیدی را برای شما عزیزان نقل کنم: * اندر مانیشت او نیشست پت هربورز اندر مسکن و نشستن به البرز * دمیستان دِیو پت اِیران وِیج پاتخشاتر؛ او هچ دِین پیتاک کو پت اِیران وِیج ده ماه دمیستان او دوو ماه هامین؛ زمستان دیو بر ایران ویج (خوارزم، موطن نژاد ایرانی) حکمفرماتر، و از دین چنین پیداست که به ایران ویج 10 ماه زمستان و دو ماه تابستان (حکمفرما بوده است) * هان-ایچ دوو ماه-ی تاپیستان سرت آپ، سرت دمیک او سرت اوروَر؛ اوشان پیتیارک دمیستان او مار پت-اش وسیکار تاک-شان اپاریک پیتیارک کم؛ آن دو ماه تابستان نیز آب سرد، زمین سرد و گیاه سرد... و بر آنان زمستان بد سرشت(حاکم)، و مار به آن بسیار(بود) و دیگر بدسرشتی ها بر ایشان کم. * پیتاک کو اوهرمزد ایران ویج اپاریک گیواکان او روستاکان ویه دات... پیداست که اهورامزدا ایران ویج را از دیگر جایها و روستاها نیک (تر) داد... اصل متن که توسط جناب جنیدی ترجمه شده است بیش از این است اما برای جلوگیری از به درازا کشیدن کلام و خستگی دوستان به همین میزان اکتفا کردم. با تشکر