امیرحسین عرفانی:
دوست عزیز! با احترام به نظر شما (و البته این واقعیت که عرفانی عمرا این چیزا رو فیلتر نمی کنه!) باید این موارد رو (با عذرخواهی از دوستی که پای کارش این بحث پیش اومد) یادآوری کنم! 1- وقتی مسابقه تموم شده، کاملا طبیعیه که بچه ها بهم تبریک بگن و برای اینهمه کاری که براش زحمت کشیدن همدیگرو تحویل بگیرن. این انرژی بسیار مثبت و اتفاقا سازنده هست! حالا اگر کسی این مدلی خوشش نمیاد خوب ما هم از همه دعوت نکردیم که اظهار نظر کنن! 2- تمام این کارا به موقش و توسط دوستان و اطرافیان همین هنرمندان چه تو جمع خودشون چه توی ورکشاپ ها حسابی نقد و بررسی شده و نتیجه اش شده این! واضحه که هیچکدوم از این کارها بی نقص نیست و شک نکن که اولین کسی که این رو می دونه خود هنرمنده چون خوشبختانه بعد از سالها این سایت به بلوغ نسبی رسیده و افرادی که توش هستند و پشتش هستند هم همچنین! پس این تعریف ها هیچ منافاتی با اون نقد ها نداره، در خیلی از رویداد های خارجی هم این اتفاقات دیده میشه. کسی که بخواد با تعریف الکی جو گیر بشه اینطوری که این دوستان تاحالا پیشرفت کردن پیشرفت نمی کنه! 3- این رویداد هم یه داور داشته که اول و آخرش نظر اون مهم بوده و هر کسی که تو این رویداد شرکت کرده با قبول اینکه این شخص داور هست (که با کلی زحمت که خیلی ها نمی دونن و نمی بینن داوری این رویداد های ایرانی رو قبول می کنند) شرکت کرده و احترام به نظر داور اولین و طبیعی ترین شرط شرکت در این رویداد هاست! نظر خیلی های دیگه هم محترم و مهمه، البته که نه در اولویت اول. 4- این عرفانی هم شک نکن خیلی این در اون در زده که چندتا ورکشاپ خوب و مفید برگزار کنه و کلی اعتبار گذاشته که رایگان باشه و کسی بخاطر چیزی پولی خرج نکنه. در مورد فیدبک این جلسات البته پیشنهاد می کنم از کسانی که شرکت کردند اطلاعات بگیرید که نگید خودش تعریف می کنه و این حرفا! 5- این سایت کاملا خصوصی و مستقل هست و زحمت بسیار و بسیار زیادی برای همه چیزش کشیده میشه و بهای سنگینی برای حفظ این استقلال و حرفه ای بودن پرداخت می کنه. مسلما جلب نظر مطلوب همگان نه کاریست ممکن، نه عقلانی و نه هدف این سایت. 6- این که گفتی "فضا رفاقتیه دیگه! یه سایت فنه! همه فن همدیگن" اتفاقا کاملا درسته! خیلی افتخار آمیزه که تو ایران که کسی دل برای کسی نمی سوزونه و همه می خوان همدیگرو خراب کنن یه همچین فضایی با کمک هنرمندان درست حسابی و باحال شکل میگیره که بله، رفیق هم هستند، فن هم هستند و به هم کمک می کنن و اتفاقاتی رو رقم میزنن که تا چند ماه دیگه کتابش روی آمازون به عنوان بخشی از هنر هنرمندان ایرانی موجود خواهد بود. بسیااار به این فن بازی و رفاقت افتخار باید کرد! به شرط داشتن هنرمندان با شعور و بالغ که خوشبختانه در این سایت به وفور هستند. من با افتخار همیشه و همه جا ازشون دفاع می کنم. 7- یه نظر شخصی هم راجع به اینکه میگی اون ساق پا میشکنه، شاید یکم تخیل تکنولوژیک بد نباشه. هیچ کس توجیه علمی نمی کنه که چنگال های wolverine چجوری اشیاء رو اونطوری نصف می کنه! 8- امیدی ندارم که نظرات منفی رو برگردونم ولی خوب لازم دونستم این حرفا رو بزنم. با عذرخواهی مجدد از پژمان عزیز، و مرسی از این کار خفن و خوبی که تو این مسابقه ارائه داد و پیشرفت قابل تحسینش. و تمام.